از یه جا بلاخره باید شروع کنی
یه سری از ماها کارمون شده خیال بافی واسه اینده بدون اینکه کاری بکنیم.خیلی از ما حتی یه روزم نیست که تو فکر نریم درمورد ایندمون, هدفامون, چیزایی که توی زندگی دوست داریم بهشون برسیم.هممون دوس داریم زندگی خوبی داشته باشیم.هممون دوست داریم پولدار باشیم, هممون دوست داریم موقعیت اجتماعی بهتری داشته باشیم. هرکسی هدفش فرق داره ولی انگار ماها فقط قسمت خوب فک کردنو خوب یاد گرفتیم. یاد گرفتیم که از صب تا شب کلی ایده و فکر بیاد تو ذهنمون, ولی اخر شب که میشه همشونو یادمون رفته. کارمون شده اینکه فقط بشینیم به تماشای اطرافیانمون که دارن تو کارشون, رابطشون و زندگیشون و درسشون موفق میشن ولی ما هنوز هیچ کاری نکردیم, فقط انگار نشستیم به تماشای خوشبخت شدن بقیه...پس تو کی قراره به چیزایی که دوس داری برسی؟! تو کی قراره کارایی که تو زندگی دوس داریو انجام بدی؟! تو کی قراره اون کسی باشی که از خودت انتظار داری باشی؟! وقتش میدونی کیه؟! منظری تا اون لحظه ی طلایی جلوت سر بشه و همه چی از این رو به اون رو بشه؟ خب اون لحظه قرار نیس اتفاق بیوفته. باید اون لحظه رو خودت بسازی.باید فقط و فقط خودت اون لحظه ی طلایی رو بسازی.اطرافتو نگاه بنداز و ببین ادمای موفق دور و برت خیلی با تو فرق دارن؟! تو
برچسب:
نویسنده: آروین رستگار
تاريخ: شنبه
9 دی
1396 ساعت: 15:07